به گزارش ایرنا، اگرچه این زوج دنیای متفاوتی از دوران کودکی خود در مناطق مسکونی کوی شرکت نفت و محله های پایین شهر دوگنبدان را تجربه کرده اند اما امروز هر دو در مورد حمایت از کودکان نیازمند اشتراک نظر دارند.

پای نرگس پس از مدت ها در سال ۱۳۹۴ برای تهیه گزارش تصویری از زندگی ساکنان حاشیه شهر دوگنبدان (پیش از اجرایی شدن طرح احیای بافت فرسوده) به محله زادگاه خود باز می شود.

اگر چه فرزندان او اکنون دانشجو هستند اما نرگس آرزوهای کودکان هم سن و سال خود را هنوز به یاد دارد.

او هرگز رنج دربه دری و بی خان و مانی کودکان جنگ زده ای که از استان خوزستان به شهرش در دهه شصت مهاجرت کرده بودند را فراموش نمی کند،روزگاری که به بخاطر آنکه کاری برای کاهش آلام همکلاسی هایش از دستش نمی آمد غصه می خورد.

نرگس داستان ما عکاس و خبرنگار یک نشریه محلی بود به دلایل همین تجربه های شخصی در تهیه گزارش تصویری موشکافانه و کنجکاوانه با دختران مناطق فقیرنشین هم کلام می شود.

آنجایی که کودکی از بیماری قلبی دختر هم سن و سال خود سخن می گوید و دیگری از رویای داشتن دوچرخه صحبت می کند.

اینجا بود که نرگس برای کمک به کودکان نیازمند تصمیم کبری را می گیرد و با همسر و دوستانش مشورت می کند تا راهی مناسب را پیدا کند.

او به دلیل تجربه کار در رسانه راه و چاه جور کردن در و تخته را نیک بلد است و تجارب موفقی برای کمک به کودکان کسب می کند.

نخستین تجربه خاطره انگیز

نرگس در نخستین گام از فعالیت های اجتماعی خود در خواست مادر دوقلوهای بیمار برای کمک به فرزندانش را در پیچ اینستاگرامی خود همراه با تصاویر مکان زندگی آنان منتشر می کند و موفق می شود یک حامی به مدت یک سال برای حمایت از آنان جذب کند.

او برق امید در چشمان مادر دوقلوها را یکی از شیرین ترین تجربه های فعالیت های اجتماعی خود ذکر می کند.

رفت و آمدهای نرگس در سال ۱۳۹۶ به محله های پایین شهر دوگنبدان ادامه می یابد و دوستانش ۲۰۰ کودک نیازمند را شناسایی و به موسسه خاتم الانبیا معرفی می کند و این بار هم با دست پر و ۲۰۰ جفت کفش به محله سادات می آید تا خنده های کودکانه را نظاره گر شود.

حالا ۱۳ کودک مبتلا به بیماری های مزمن از تیم نرگس خدمات حمایتی دریافت کرده اند یکی از این کودکان دختر بچه ای به نام مونس است که با حمایت این بانوی خیر و دوستانش جراحی باز قلب انجام داده و امسال برای سومین بار باتری قلبش شارژ شده است.

بازتاب ماهرانه فعالیت های بشردوستانه نرگس در شبکه های اجتماعی باعث رغبت یک موسسه بزرگ در پایتخت برای کمک به کودکان گچسارانی می شود و چندین کامیون کالای ضروری برای سه هزار خانوار نیازمند در گچساران ارسال می شود.

خاطرات به یادماندنی فریدون

اما فریدون همسر نرگس به یادماندنی ترین خاطره فعالیت های اجتماعی خود را زمانی می داند که کودک دست فروش وقتی متوجه نیت آنان از خرید اسباب بازی برای بچه های نیازمند می شود تخفیف قابل توجهی می دهد و می گوید: من هم می خواهم سهمی در شادی کودکان سرزمینم داشته باشم.

او که کمتر از یکسال است که فعالیت های اجتماعی حمایتی را آغاز کرده با اشاره به خاطرات دوران کودکی خود در یکی از مناطق دارای رفاه مناطق نفت خیز می گوید: نشاط کودکانه نیازمند همراهی بچه محله ها و اسباب بازی است.

توصیه های زوج نیک اندیش برای نشاط کودکان

فریدون  با اشاره به اینکه درک شرایط بیماری و روزگار کرونایی برای کودکان سخت است از خانواده ها خواست برای نشاط فرزندان خود در این شرایط چاره اندیشی کنند.

وی با یادآوری این نکته که در روزهای کرونایی کودکان فرصت کسب تجربه های تازه و نشاط در مدرسه را از دست داده اند افزود: این روزها نسل نوپای کشورمان بیشتر از همیشه به همراهی بزرگترها نیاز دارند.

فریدون تعداد فرزندان را تفاوت اساسی خانواده های چند دهه گذشته و امروز می داند.« کودکان امروزی در خانه ها تنها هستند و برای نسل فردا دایی و خاله و دیگر نزدیکان معنایی نخواهد داشت.»

او که در روزگار کرونایی امسال با برگزاری مسابقه نقاشی و تهیه کلیپ های قصه گویی برای نشاط کودکان در فضای مجازی تلاش کرده از والدین می خواهد جهت تقویت روحیه فرزندان خود با بازی های کودکانه یا سرگرمی هایی مانند نقاشی آنان را همراهی کنند.

نرگس با اشاره به تولد نوزدان پنج قلوی گچسارانی در سال جاری می گوید: دیدن این نوزادان باعث نشاط و شور زندگی است.

نرگس با اشاره به موفقیتش برای قانع کردن یک موسسه حامی کودکان در پایتخت  و مقدمه سفر آنان به گچساران برای کمک به تامین مخارج پنج قلوهای گچسارانی می گوید: این تجربیات برای من آرامش بخش است.

او  در پاسخ سوالی درباره انگیزه اش برای انجام فعالیت های اجتماعی می گوید: اشک های حسرت دختربچه محله دوران کودکی خود برای داشتن اسباب بازی های رنگارنگ مرا به سوی این فعالیت ها سوق می دهد.

نرگس همراهی همسر و دوستانش در جذب و اهدای کمک های خیرخواهانه برای کودکان را می ستاید و آن را مایه دلگرمی برای خود می داند.