فقر فرهنگی درنده ترین چاقویی است که حرمت ها را به قبیح ترین وجه ممکن پاره می کند

وقتی پدر با داس سردخترمی برد و دیگری با شلیک  گلوله جوان رعنای خود رانعش برزمین می کند و برادر با چاقو سینه برادر می شکافد و این نقیصه چاشنی  فقر مالی برای برهم خوردن حریم حرمت ها و لرزان شدن شیرازه زندگی  می شود.

واقعا حادثه برادرکشی باردیگرقلب آحادخلق را آزار داد…ریشه بسیاری از آسیب ها فقر فرهنگی است وقتی حوادث قتل خانوادگی درکنار لارج ترین ها هم بصورت پرشماررخ می دهدمساله ای که نابرابری ها،چشم هم چشمی ها ، افزون طلبی ها ، ناتوانی درشیوه های تربیتی  و نبود گفتمان صحیح ارتباطی دربین خانواده مزید بر علت آن شده است.

کاش اطرافیان کمی در اختلافات خانوادگی بیشتر نقش آفرینی کنند و با چهار کلمه حرف حساب از بروز حوادث با رنج وتالمات بی حساب جلوگیری کنند.

خیلی شرمگینانه خواهد بود که ۵۰میلیون وام اختلافی ازجنس برادر کشی شود،برادری که هرلحظه اش رانمی شود به مادیات عالم حساب کرد…‌ آه ودرد وامصیبتا براین مصیبتی که از دل و چشم اهل معرفت خون چکاند….

خیلی درگیری ها ،خیلی خودکشی های جوانان گاهی با پادرمیانی به موقع چهار فامیل عاقل،همسایه و دوست فهیم قابل حل است اما این فرهنگ در جامعه ماکمرنگ است.

کاش همه ما بیشتر نسبت به مشکلات، تنش ها وچالش های دوروری هایمان بیشتر احساس مسئولیت کنیم. خیلی کسانی که دچار آسیب می شود قطعا فامیل های ارزشمندی را هم درکنارخود دارند اما تعهد اخلاقی و اجتماعی خیلی کمرنگ باعث منفعل عمل کردن  عقلا و بزرگترها می شود…

کاش می دانستم از حادثه برادرکشی باشت الان چند فامیل مطلع ازجدال این  دوجوان وکوتاهی خود از پادرمیانی به موقع  بین آنها وجدانی معذب و احساسی لبریز پشیمانی دارند.

وقوع این نوع حوادث تلخ  دراین جامعه زخمی از فقر و نابرابری اولی و آخری نیست….‌

بیایید همه ما نسبت به آسیب های اطرافیانشان بیشتر حساسیت و دلسوزی واقدام به موقع داشته باشیم.