
تاریخ انتشار: 1404-09-23 - 2025-12-14
اقلیم قبم- استان کهگیلویه و بویراحمد همچون سایر استانهای کشورمان در سالهای اخیر دچار خشکسالی گردیده و به ویژه اینکه در سال ۱۴۰۴علیرغم اینکه نه ماه ا ز سال گذشته اولین باران پاییزی را را تجربه کرده است که این بارش اگرچه ضروری ودل مردم به ویژه کشاورزان استان را خوشحال کرد اما برای کشاورزی و کشت کافی نیست .از طرفی امسال بیشتر کشاورزان به خاطر عدم بارش و خشکسالی اقدام به کشت محصولات کشاورزی ننمودند و مسئولین ذیربط هم مانع کشت برخی محصولات اب بر از جمله کشت برنج دربرخی مناطق استان شدند .

افزایش تابآوری بخش کشاورزی در برابر تغییرات اقلیمی نیازمند رویکردی چندبعدی و اجرای راهکارهای عملی است که در ادامه مهمترین اقدامات بر اساس تجربیات جهانی و الزامات برنامه مدیریت تغییر اقلیم ارائه میشود:
۱. بهینهسازی مدیریت آب
· گسترش سیستمهای آبیاری دقیق و کممصرف (تحت فشار، قطرهای).
· توسعه ذخیرهسازی آبهای سطحی و تغذیه مصنوعی آبهای زیرزمینی.
· اصلاح الگوی کشت بر اساس نیاز آبی کمتر و تطابق با شرایط اقلیمی منطقه.
۲. توسعه کشاورزی هوشمند سازگار با اقلیم
· معرفی و ترویج ارقام مقاوم به خشکی، شوری و دمای بالا.
· اجرای کشت محصولات جایگزین و متنوعسازی الگوی کشت.
· توسعه کشاورزی حفاظتی (خاکورزی حداقل، پوشش گیاهی دائمی، تناوب زراعی).
۳. ارتقای سلامت خاک و مدیریت پایدار زمین
· افزایش مواد آلی خاک از طریق کودهای سبز و کمپوست.
· پیشگیری از فرسایش خاک با ایجاد بادشکن و کشت خطی.
· کاهش استفاده از نهادههای شیمیایی و جایگزینی با نهادههای زیستی.
۴. تقویت سیستمهای پایش و بیمه
· ایجاد سامانههای هشدار زودهنگام برای مخاطرات اقلیمی (خشکسالی، سیل، یخبندان).
· توسعه بیمه محصولات کشاورزی با پوشش ریسکهای اقلیمی.
· استفاده از دادههای ماهوارهای و فناوریهای دیجیتال برای مدیریت مزرعه.
۵. توانمندسازی جوامع روستایی و کشاورزان
· آموزش و ترویج روشهای سازگاری با تغییر اقلیم.
· تسهیل دسترسی به اعتبارات کمبهره برای سرمایهگذاری در فناوریهای سازگار.
· تقویت نهادهای محلی و تعاونیها برای مدیریت مشارکتی منابع.
۶. سیاستگذاری و حمایتهای نهادی
· ادغام معیارهای تابآوری اقلیمی در برنامههای توسعه بخش کشاورزی.
· تخصیص یارانه هدفمند برای روشهای پایدار و کممصرف.
· ایجاد زنجیره ارزش و بازارهای پایدار برای محصولات سازگار با اقلیم.
۷. تحقیق، توسعه و نوآوری
· سرمایهگذاری در پژوهشهای کاربردی برای تولید فناوریهای سازگار با شرایط جدید.
· توسعه بانکهای ژن و حفظ ذخایر ژنتیکی بومی مقاوم.
نتیجهگیری:
افزایش تابآوری کشاورزی نیازمند تلفیق دانش بومی با فناوریهای نوین، سیاستگذاری یکپارچه و مشارکت فعال کشاورزان است. اجرای گامبهگام این اقدامات در قالب برنامه مدیریت تغییر اقلیم، ضمن کاهش آسیبپذیری، به امنیت غذایی و معیشت پایدار روستایی نیز کمک خواهد کرد. سرهنگ بسطامی
اجتماعی
فرهنگی
سیاسی
