یادداشت از یزدان عدالت نسب
🔼مرثیه‌ای برای آلاله‌های میناب؛ وقتی مهر، به رنگ خون در آمد
مهر آمد، اما نه با نویدِ برگ‌های نو و شکوفه‌های امید؛ مهر آمد و با خود، خاکسترِ آرزوهای نیمه‌تمام و تألم خونِ بی‌گناه ریخته پاک ترین فرزندان ایران زمین در مکتب مدرسه را اکسیر مهری حزین نمود.درچنین روزهایی شهیده والامقام سرکارخانم قلی پور مدیر خوش ذوق مدرسه میناب صدایش طنین امید بود ،فرزندانم ،دانش آموزان عزیز شما باید آینده ساز این جامعه باشید…اما نمی دانستند دشمن پلید کودک کشی اش را برای آنها تکرار خواهد کرد ….
ای دریغ، آلاله‌های مدرسه «شجره طیبه» میناب، امسال به جای حضور در آغوشِ والدین و سنگر تعلیم و تربیت در آغوشِ خاکِ مطهر خویش آرام گرفته‌اند.
گذشته سال، در چنین روزهایی، مدرسه شجره طیبه چه هیاهوی پر از زندگی داشت! چه شور و شوقی در چشمان دانش‌آموزان بود و چه اشتیاقی در دلِ خانواده‌هایی که با تمام وجود، جگرگوشه‌های خود را به این مدرسه سپردند تا فردایی روشن را در سایه دانش تجربه کنند. اما امروز، در طلیعه‌ی مهری که باید فصلِ پویایی باشد، این مکان مقدس، جایگاهِ گریه و زاری است؛ چرا که خاکِ این مدرسه، اکنون با خونِ سرخِ آلاله‌ها رنگین شده و این رویداد تلخ، دردی است که وسعتِ تاریخ را در خود خواهد داشت.
خانم قلی‌پور، مدیرِ این مدرسه، فرزندِ باافتخار کهگیلویه و بویراحمد، به همراه ۲۵ معلمِ شریف و جان‌فدا، چه تکاپویی داشتند برای پویایی و ماندگاریِ ۱۵۵ نونهالِ دختر و پسر؛ اما چه ناباورانه، در اوجِ خدمت، در خونِ پاک خود آرمیدند. اکنون در آغاز مهر، چقدر جای خالی این کبوترهای خونین‌بال، جان‌آزار و بی‌گناه، در میان ما خالی است! این جنایت، لکه‌ای سیاه بر پیشانیِ استکبار جهانی و جنایاتِ اسرائیلِ کودک‌کش خواهد ماند که هرگز پاک نخواهد شد.
طبق آمار ۷۳ دانش‌آموز پسر و ۴۷ دانش‌آموز دختر، در اوجِ معصومیت در مدرسه میناب به شهادت رسیدند،دراین فاجعه ضدبشری، با از دست رفتن ۲۶ معلم، هفت تن از والدین، یک راننده سرویس و یک تکنسین درمانگاه، آمار آلاله ها به ۱۵۵نفر رسید.
خداوند رحمتشان کند و این خون‌های بی‌گناه را سپری در برابر ظلمِ تاریخ سازد.روحشان شاد و یادشان گرامی.
#یزدان
#اقلیم قلم